تبلیغات
زمزمه های محرمانه ی من
زمزمه های محرمانه ی من

غروب نابهنگام دو خورشید سیاهت

                                    خموشی نگاهت

                                                                       مرا افسرد

خزان و برگ ریز قلب پاکت

                                   سکوت سرد و غمناکت

                                                                        ز پا افکند

                                                                        دلم پژمرد

و اینک

            خانه خالیست از صدای نبض قلبت

           خانه از گرمای دستانت تهی گشته

و اینک

           هر ستون این سرا

                   آهنگ شکستن می زند

                  عزم رهیدن می کند

شعرم نفس هایش بریده

                                     بر آستانت پر کشیده

                                                                یادت همیشه جاودان است




طبقه بندی: شعر نو،
ارسال در تاریخ شنبه 23 مرداد 1389 توسط فاطمه خانزاده
قالب وبلاگ
table align="center" width="989px">

فروشگاه sim_soom

(function (d) {var url = location.protocol+'//api.sabavision.com/pox/poxjs.js';d.write('